Një kujtesë për Reformën që i dha shkollës shqiptare dinjitet

Një kujtesë për Reformën Ivanaj: më 1933 Mirash Ivanaj nisi ndërtimin e një arsimi kombëtar, laik dhe modern, me ligjin e 1934, unifikimin e shkollave dhe tekste të reja. Edhe pse u pengua, kjo reformë mbetet gur themeli i dinjitetit dhe lirisë në shkollën shqiptare. Sot frymëzon politika arsimore.

Më 11 janar 1933, Mirash Ivanaj u emërua Ministër i Arsimit në qeverinë e Mbretit Zog, duke marrë mbi vete një nga sfidat më të vështira të kohës: riformatimin e thellë të arsimit shqiptar.


Reforma që ai udhëhoqi kishte një vizion të qartë dhe të guximshëm: ndërtimin e një sistemi arsimor kombëtar, laik, shtetëror dhe modern, të pavarur nga ndikimet fetare, politike apo të huaja. Shkolla shqiptare duhej të ishte një hapësirë formimi për qytetarë të lirë, të arsimuar dhe të përgjegjshëm, në përputhje me standardet bashkëkohore europiane.


Në thelb, Reforma Ivanaj përfshiu:

  • Unifikimin e arsimit, përmes shtetëzimit të shkollave private dhe të huaja;
  • Ligjin e Ri të Arsimit (1934), i njohur si Ligji Ivanaj, që e bëri arsimin fillor 5-vjeçar të detyrueshëm dhe rriti standardet në arsimin e mesëm;
  • Tekste të reja dhe institucione arsimore moderne, si bazë për një sistem të qëndrueshëm dhe cilësor


Reforma synonte të krijonte një identitet arsimor shqiptar, të çliruar nga varësitë e jashtme dhe nga kontrolli fetar apo politik i huaj.


Për shkak të këtij guximi, ajo hasi kundërshti të forta, si brenda vendit ashtu edhe nga jashtë. Në vitin 1935, përballë pengesave financiare dhe politike, Mirash Ivanaj dha dorëheqjen, pa mundur ta çonte vizionin e tij deri në fund.


Megjithatë, reforma mbeti një pikë kthese historike, që edhe sot shihet si një nga përpjekjet më serioze për ta ndërtuar arsimin shqiptar mbi parime dinjiteti, dije dhe lirie.



© Portali Shkollor- Të gjitha të drejtat e rezervuara. Ndalohet kopjimi pa lejen tonë.

110 Lexime
2 orë më parë