Fëmijët që nuk bëjnë zhurmë… janë ata që duhet t’i dëgjojmë më shumë

Në një klasë apo në një familje, vëmendja shpesh përqendrohet tek fëmijët që flasin shumë, që lëvizin pa pushim apo që kërkojnë vazhdimisht të jenë në qendër. Ndërkohë, në cep të klasës apo të dhomës, janë ata fëmijë të qetë, që nuk shqetësojnë, nuk kundërshtojnë dhe rrallë kërkojnë ndihmë. Pikërisht këta fëmijë, shpesh të padukshëm, janë ata që kanë më shumë nevojë të dëgjohen.

Qetësia nuk është gjithmonë shenjë mirëqenieje. Ajo mund të fshehë pasiguri, ankth, mungesë vetëbesimi apo ndjenjën se zëri i tyre nuk ka vlerë. Fëmijët që nuk bëjnë zhurmë mund të mësohen të përshtaten, të tërhiqen dhe të mos shprehin nevojat e tyre, duke rrezikuar të mbeten emocionalisht të pambështetur.

Pse duhet t’i kushtojmë më shumë vëmendje?

Fëmijët e qetë shpesh:

• Nuk kërkojnë ndihmë edhe kur kanë vështirësi;
• Nuk shprehin emocionet, duke i mbajtur brenda;
• Mund të ndihen të pavlerësuar apo të padukshëm;
• Rrezikojnë të krijojnë izolim social.

Të mos harrojmë: mungesa e zhurmës nuk do të thotë mungesë nevoje.

Këshilla për mësuesit

1. Vëzhgoni përtej sjelljes së jashtme

Një nxënës i qetë nuk është domosdoshmërisht një nxënës i qetë emocionalisht. Vëzhgoni ndryshimet në sjellje, përfshirjen në aktivitet dhe ndërveprimin me të tjerët.

2. Krijoni hapësira të sigurta për shprehje

Jo çdo fëmijë ndihet rehat të flasë para klasës. Përdorni metoda alternative si shkrimi, vizatimi apo bisedat individuale.

3. Bëni pyetje të hapura

Pyetje si “Si u ndjeve sot?” apo “Çfarë mendon për këtë?” i japin mundësi fëmijës të hapet pa presion.

4. Jepni vlerësim dhe inkurajim të vazhdueshëm

Edhe përpjekjet e vogla duhen vlerësuar. Kjo ndihmon në rritjen e vetëbesimit.

5. Ndërtoni marrëdhënie besimi

Një fëmijë flet më shumë kur ndihet i sigurt. Koha dhe durimi janë çelësi.

Këshilla për prindërit

1. Mos e ngatërroni qetësinë me “fëmijë të mirë”

Një fëmijë që nuk kundërshton nuk është domosdoshmërisht i lumtur.

2. Krijoni momente bisede çdo ditë

Edhe 10 minuta bisedë cilësore mund të bëjnë diferencë të madhe.

3. Dëgjoni pa gjykim

Mos ndërprisni, mos minimizoni ndjenjat. Thjesht dëgjoni.

4. Ndihmoni fëmijën të emërtojë emocionet

Fjalët si “i mërzitur”, “i pasigurt”, “i lumtur” e ndihmojnë të kuptojë veten.

5. Kërkoni ndihmë profesionale kur është e nevojshme

Nëse vëreni tërheqje të vazhdueshme apo ndryshime të forta emocionale, konsultohuni me një psikolog.

Fëmijët që nuk bëjnë zhurmë nuk duhet të harrohen. Ata nuk kërkojnë, por kanë nevojë. Nuk flasin, por ndiejnë. Dhe shpesh, në heshtjen e tyre, fshihet një botë që pret të dëgjohet.

Le të mësojmë të dëgjojmë jo vetëm fjalët, por edhe heshtjen.

Burime referuese:

American Academy of Pediatrics (AAP) – Emotional Wellness in Children

UNICEF – Child Development and Emotional Wellbeing

Daniel Goleman – Emotional Intelligence

Susan Cain – Quiet: The Power of Introverts in a World That Can’t Stop Talking

Harvard Graduate School of Education – Making Caring Common Project

© Portali Shkollor- Të gjitha të drejtat e rezervuara. Ndalohet kopjimi pa lejen tonë.