Geranda Malasi: Shkolla si mision, drejtimi si besim

Punoi artikullin: Geranda MALASI,

Shkolla “Drita Pelinku”

Të drejtosh një shkollë në Shqipëri sot nuk është thjesht një funksion administrativ. Për mua, si mësuese prej vitesh dhe si drejtuese e re, drejtimi është një përgjegjësi që qëndron mes zemrës dhe ligjit, mes përkushtimit njerëzor dhe zbatimit korrekt të kuadrit ligjor.

Shkolla nuk është vetëm një institucion; ajo është një komunitet. Është vendi ku fëmijët rriten jo vetëm në dije, por edhe në karakter. Është hapësira ku mësuesit përballen çdo ditë me sfida reale, me klasa të larmishme, me prindër që kërkojnë më të mirën për fëmijët e tyre dhe me një shoqëri që ndryshon me ritme të shpejta.

Si drejtuese e re, e ndiej se drejtimi nuk fillon me urdhra, por me dëgjim. Nuk fillon me kontroll, por me bashkëpunim. Çdo vendim duhet të mbështetet në legjislacionin në fuqi për arsimin parauniversitar, në aktet nënligjore dhe në rregulloret e brendshme të institucionit. Ligji është garancia jonë për barazi, transparencë dhe standard. Ai mbron nxënësin, mësuesin dhe vetë institucionin.

Por ligji, sado i rëndësishëm, nuk mjafton pa dimensionin njerëzor. Drejtimi kërkon empati. Kërkon të kuptosh ngarkesën e mësuesit, pasiguritë e një nxënësi adoleshent, shqetësimin e një prindi. Kërkon të jesh i drejtë, por edhe i butë; i vendosur, por edhe i hapur.

Në realitetin tonë arsimor, drejtuesi përballet me dokumentacion, platforma digjitale, inspektime, raporte, plane zhvillimi dhe objektiva cilësie. Por pas çdo raporti ka histori reale; pas çdo statistike ka një fëmijë. Kjo është arsyeja pse drejtimi nuk mund të reduktohet në numra apo procedura.

Unë besoj në një model drejtimi që ndërton ekip. Një shkollë e suksesshme nuk ndërtohet nga një person, por nga një staf që ndan vizionin e përbashkët. Roli i drejtuese¬s është të krijojë klimë besimi, të inkurajojë profesionalizmin, të mbështesë zhvillimin e vazhdueshëm dhe të sigurojë që çdo vendim të jetë në përputhje me ligjin dhe me interesin më të lartë të nxënësit.

Në fund të ditës, drejtimi në shkollë është një akt besimi – besim tek mësuesit, tek nxënësit, tek ligji dhe tek e ardhmja. Dhe për mua, ky është një rrugëtim që sapo ka filluar, me përulësi, përkushtim dhe përgjegjësi të plotë.